STRAKS ONTDEKKEN OOSTERZELENAREN WIE BELANGRIJK WAS

Het Guldenboek van Oosterzele

“Waar Vlaamse steden eeuwen geschiedenis bundelen, kan Oosterzele met frisse moed aan zijn eerste hoofdstuk beginnen.”

Zelfs wie de weg naar het gemeentehuis niet meer vindt, zal straks online kunnen ontdekken wie er ooit belangrijk was in Oosterzele…

 

Het nieuwe Guldenboek van Oosterzele (Oktober 2026)

Het Guldenboek is van oudsher een ernstige, plechtige en vaak eeuwenoude aangelegenheid in onze Vlaamse  historische steden. Denk maar aan steden als Gent. In Dendermonde, waar het Guldenboek getuigenissen bewaart van bijzondere gebeurtenissen en markante figuren en dat al sinds 1872.  Maar kijk, ook Oosterzele heeft de ambitie om zich een plaatsje in dat selecte gezelschap te verwerven. Onze kleine, landelijke gemeente heeft immers ook een Guldenboek laten maken. En niet zomaar eentje: er werd zelfs een heus reglement opgesteld, dat netjes door de gemeenteraad werd goedgekeurd.

Want als er één ding is dat een gemeente officieel groot kan maken, dan is het misschien wel een boek waarin ze plechtig kan vastleggen wie of wat voortaan als groot mag worden beschouwd.

Boekbinder Stan Verhoeven uit Oosterzele, en kalligraaf Jeannine Van De Wiele zorgden voor het nieuwe Guldenboek. Een mooi initiatief, waarbij vakmanschap, bestuur en sierlijke letters elkaar vinden. Nu alleen nog zorgen dat er voldoende historische grootheden zijn om al die fraaie bladzijden te vullen. Want een Guldenboek is natuurlijk maar zo interessant als wat erin geschreven staat. Een prachtig boek met lege bladzijden blijft uiteindelijk een prachtig boek met lege bladzijden. Al kan men daar in de gemeentelijke administratie wellicht nog een tijdje officieel mee vooruit.

Een reglement voor de eeuwigheid?

Volgens de gemeente is het Guldenboek een officieel en ceremonieel document waarin bijzondere personen, delegaties, gebeurtenissen en verdiensten op een waardige en blijvende manier worden opgenomen. Zo wil men markante momenten uit het gemeentelijke leven bewaren voor toekomstige generaties.

Een nobel streven! En om alles uniform, transparant en consequent te laten verlopen, werd er uiteraard een reglement uitgewerkt met criteria, procedures, bevoegdheden en praktische afspraken.

Je weet maar nooit. Voor je het weet, wil iemand met zijn deelname aan de jaarlijkse barbecue, zijn jarenlange lidmaatschap van de kaartclub of zijn uitzonderlijke prestatie tijdens de gemeentelijke quiz ook een plaatsje in de geschiedenis veroveren.

Dan is het toch handig dat alles zwart op wit staat.

De gemeenteraad heeft het reglement goedgekeurd en het Guldenboek zal bovendien worden gedigitaliseerd (na verloop van tijd…) en online worden geplaatst. Zo kan iedereen later, vanuit zijn luie zetel, de grote momenten van plattelands gemeente Oosterzele nog eens rustig herbeleven.

De geschiedenis wordt dus niet alleen in sierlijke letters neergeschreven, maar ook met één muisklik toegankelijk gemaakt. Van perkament naar pixels: Oosterzele gaat met zijn tijd mee!

David tegenover Goliath

Dat een kleine gemeente als Oosterzele een Guldenboek wil bijhouden, is op zichzelf natuurlijk geen slechte zaak. Waarom zouden alleen grote historische steden het monopolie op plechtige boeken en officiële eerbewijzen mogen hebben?

Ook een kleine gemeente heeft haar verdiensten, haar markante figuren en haar bijzondere momenten.

Maar toch dringt zich een vraag op: loopt de kleine David uit Oosterzele straks niet voorbij aan de grote Goliath van de Vlaamse historische steden?

Dendermonde (om een maar één te noemen..) heeft met zijn lange traditie alvast een stevige voorsprong. Oosterzele moet die geschiedenis natuurlijk niet proberen in te halen door sneller te schrijven. Al zou het met een goedgekeurd reglement, een mooie boekband en een digitale versie alvast over de nodige administratieve uitrusting beschikken.

En wie weet: misschien wordt het Guldenboek ooit zelf een historisch document. Dan kan een toekomstige burgemeester trots verklaren dat Oosterzele al in de eenentwintigste eeuw het visionaire inzicht had om zijn eigen geschiedenis officieel te beginnen bijhouden.

Wie krijgt de eerste gouden regels?

De grote vraag is nu natuurlijk: wie krijgt de eer om de eerste bladzijden te vullen?

Misschien kan men beginnen bij de ereburgers van Oosterzele. Dat zou alvast een logische keuze zijn. Al is er één kleine praktische hindernis: sommige namen zijn bekend, andere moeten misschien eerst opnieuw uit het gemeentelijke geheugen worden opgediept.

Prof. Taeldeman ereburger van Oosterzele 2021

Gerard Vekeman (rechts)ereburger 2021 

Johan Van Durme "ereburgemeester" 

NICKY EVRARD - RED FLAMES 

Wie kent ze nog allemaal?

De voormalige ereburgers en hun verdiensten verdienen uiteraard een blijvende plaats. Het zou toch jammer zijn als iemand ooit tot ereburger werd uitgeroepen, om vervolgens in de nevelen van de tijd te verdwijnen omdat niemand nog precies weet waarom. Gelukkig biedt het nieuwe Guldenboek de kans om dat recht te zetten. En misschien is er ook een bijzondere rol weggelegd voor ereburgemeester Johan Van Durme. Zou hij niet de geknipte persoon zijn om als eerste zijn herinneringen en belevenissen aan het papier toe te vertrouwen?

Hij zou daarmee de maagdelijke bladzijden van het nieuwe boek kunnen inwijden. Een soort historische openingsakte, maar dan met iets meer persoonlijke herinneringen en hopelijk minder gemeentelijke besluitvorming.

Want zeg nu zelf: als iemand de geschiedenis van het gemeentebestuur van dichtbij heeft meegemaakt, dan is het toch een gewezen burgemeester.

De ereburgers: een eerste reeks kandidaten

Onder de bekende ereburgers van Oosterzele vinden we onder meer Gerard Vekeman en Johan Taeldeman, die in 2021 werden gehuldigd.

Gerard Vekeman, afkomstig uit Moortsele, bouwde een veelzijdige reputatie op als kunstschilder, zanger en dichter. Hij zette zijn geboortedorp en de gemeente jarenlang cultureel op de kaart.

Johan Taeldeman, gerenommeerd taalprofessor en taalkundige, werd eveneens in september 2021 gehuldigd voor zijn wetenschappelijke en culturele verdiensten.

Twee uiteenlopende persoonlijkheden, maar allebei mensen die Oosterzele op hun eigen manier uitstraling hebben gegeven. Zulke namen verdienen ongetwijfeld een plaats in een boek dat bedoeld is om bijzondere verdiensten voor toekomstige generaties te bewaren.

En dan is er nog Nicky Evrard, de voetbaldoelvrouw van de Red Flames en winnares van de Belgische Gouden Schoen. Zij werd begin 2023 door de gemeenteraad voorgedragen voor het ereburgerschap. Of haar kandidatuur inmiddels tot een definitieve toekenning heeft geleid, moet uiteraard nog worden nagegaan. Maar als het op sportieve prestaties aankomt, heeft ze alvast een stevige troef in handen. Een doelvrouw weet bovendien als geen ander hoe belangrijk het is om de nul op het bord te houden. Voor het Guldenboek zou dat een minder goede start zijn, maar op het voetbalveld is het een uitstekende prestatie!

Ereburger worden: een hele eer, maar geen jackpot

In Vlaanderen bestaat er geen algemene centrale regeling die alle gemeenten verplicht om op dezelfde manier ereburgers aan te duiden. Gemeenten bepalen in belangrijke mate zelf hun criteria en procedure. Dat betekent dat de ene gemeente misschien wat strenger selecteert dan de andere. Wat overal telt, zijn bijzondere verdiensten en een overtuigende reden waarom iemand die titel verdient.

De titel is doorgaans vooral symbolisch en ceremonieel. Er hoort niet automatisch een financiële vergoeding, belastingvoordeel of andere materiële beloning bij.Wie ereburger wordt, krijgt dus vooral eeuwige roem, of minstens de bedoeling daartoe. En precies daar zit de charme van een Guldenboek. Het is geen kasboek, geen prijzenboek en al helemaal geen loterijboek. Je kunt er geen geld uit opnemen, maar je hoopt er wel een beetje geschiedenis in achter te laten.

Natuurlijk moet ook de waardigheid van de titel bewaakt worden. Gemeentelijke reglementen kunnen daarom bepalen onder welke omstandigheden een eerbetoon eventueel opnieuw ter discussie komt te staan. Zelfs eeuwige roem blijkt dus soms aan voorwaarden onderworpen.

En nu maar schrijven!

Het nieuwe Guldenboek van Oosterzele is er. De boekband is verzorgd, de kalligrafie is klaar, het reglement is goedgekeurd en de digitalisering staat op de agenda.

Nu begint misschien wel het moeilijkste werk: ervoor zorgen dat het boek niet alleen mooi oogt, maar ook een boeiend verhaal vertelt.

Want uiteindelijk maakt niet de dikte van de boekband een gemeente historisch belangrijk. Het zijn de mensen, hun prestaties, hun verhalen en de gebeurtenissen die het verschil maken.

Oosterzele hoeft daarbij geen historisch Dendermonde te worden. Een kleine gemeente kan immers groot zijn in haar mensen, haar verenigingen, haar cultuur en haar gemeenschapsleven.

Maar als men dan toch een Guldenboek begint, mag men hopen dat het geen gouden kaft met een zilveren inhoud wordt. En wie weet, over honderd jaar, bladeren toekomstige Oosterzelenaars door het digitale archief en vragen ze zich af wie al die illustere figuren waren.

Misschien schrijven ze dan zelf een nieuw hoofdstuk met de titel: ‘Hoe Oosterzele klein bleef op de kaart, maar groot wilde zijn in het Guldenboek.’

Met een beetje geluk is tegen die tijd zelfs het reglement historisch erfgoed geworden.

Klik bovenaan op het pijltje links om naar de HOMEPAGE te gaan