DE OOSTERZELENAAR NIEUWSBLOG

Het verhaal van een noodlanding van een oorlogspiloot in Balegem  Wie een standbeeld opricht, vertelt ook een verhaal. Een verhaal over wat belangrijk is, over wie herdacht moet worden en over wat een dorp zich wil herinneren. Maar wat als dat verhaal niet het hele verhaal is? In 1944, midden in de oorlog, kwam in Balegem een vliegtuig neer. De piloot overleefde de noodlanding. Volgens de verhalen die later van generatie op generatie werden doorverteld, waren het inwoners van het dorp die hem uit zijn benarde situatie haalden en ervoor zorgden dat hij medische verzorging kreeg. Het klinkt als een heldenverhaal. Een piloot die uit de lucht komt vallen en door gewone dorpsbewoners wordt gered. Een verhaal dat zich uitstekend leent voor een monument. Maar in Balegem bleef nog een ander verhaal bestaan. Een verhaal dat veel minder geschikt is voor een feestelijke onthulling. Sommige inwoners herinneren zich wat hun ouders of grootouders ooit vertelden. Over het pistool van de piloot. O...

  Wat verdient de lokale politiek eigenlijk? Wie zich ooit heeft afgevraagd wat een burgemeester, schepen of gemeenteraadslid eigenlijk verdient, hoeft geen detective in te schakelen. De verloning van lokale mandatarissen in Vlaanderen is volledig openbaar. Kortom: de cijfers liggen gewoon op tafel. Geen geheime kluis, geen zwarte kassa en ook geen enveloppe onder de tafel. De weddes zijn bovendien wettelijk vastgelegd. En zoals dat in België hoort, gebeurt dat volgens een systeem dat eenvoudig lijkt… tot je het probeert uit te leggen. De burgemeester: hoe meer inwoners, hoe groter de loonbrief Voor burgemeesters speelt vooral het aantal inwoners van de gemeente een rol. De wedde wordt berekend op basis van de vergoeding van een lid van het Vlaams Parlement, momenteel ongeveer  9.278 euro bruto per maand , zonder onkostenvergoeding. De burgemeester krijgt daarvan, afhankelijk van de grootte van de gemeente, een bepaald percentage. In de kleinste gemeenten komt dat neer op onge...

UPDATE   Hittegolven vragen meer dan goede raad... Hittegolven zijn geen uitzondering meer. Ze maken steeds vaker deel uit van onze zomers en brengen vooral voor kwetsbare mensen ernstige gezondheidsrisico's met zich mee. Toch lijkt ons beleid nog te vaak uit te gaan van tijdelijke maatregelen en goedbedoelde adviezen: voldoende drinken, ramen gesloten houden overdag en 's nachts verluchten. Dat is belangrijk, maar het volstaat niet meer. De echte vraag is of we onze dorpen en steden voldoende voorbereiden op een warmer klimaat. Een doordacht hittebeleid begint buiten. Gemeenten en provincies kunnen veel meer inzetten op ontharding, het aanplanten van bomen, hagen en lage struiken en het creëren van groene zones. Bomen zijn niet alleen mooi; ze zorgen voor schaduw en kunnen de omgevingstemperatuur merkbaar doen dalen. Minder beton en meer groen maken onze woonomgeving aangenamer én weerbaarder tegen extreme hitte. Maar zelfs met een ambitieus vergroeningsbeleid zullen periodes ...

UPDATE : 15 JULI 2026  Geraken schoolkinderen van het Buitengewoon Onderwijs  "veilig" op school in het nieuwe schooljaar ....? Het voorbije schooljaar heeft de Vlaamse regering het onderwijs grondig door elkaar geschud. Hervormingen, besparingen en nieuwe beleidskeuzes volgden elkaar in snel tempo op. Hoewel de overheid wijst op de noodzaak van budgettaire discipline en een efficiëntere organisatie van het onderwijs, groeit bij leerkrachten, directies, ouders en zorgprofessionals de bezorgdheid dat de menselijke maat steeds meer naar de achtergrond verdwijnt.   Het meest pijnlijke voorbeeld daarvan is wellicht de discussie over het leerlingenvervoer in het buitengewoon onderwijs. Er liggen voorstellen op tafel om het busvervoer anders te organiseren, waarbij sommige kinderen niet langer van thuis zouden worden opgehaald, maar door hun ouders naar een opstapplaats of zelfs naar school gebracht zouden moeten worden. Voor gezinnen die dagelijks de zorg dragen voor een kind ...

De Zottegemse boskikker:  een verborgen parel van Velzeke De Zottegemse boskikker is een vaste bewoner van het waterbekken bij onze buren in Velzeke en zonder twijfel één van de meest mysterieuze inwoners van de streek. Deze elegante amfibie is gemakkelijk te herkennen aan zijn opgewekte gekwaak, dat dag en nacht door de omgeving galmt. Bij windstil weer is zijn gezang zelfs tot op een kilometer afstand hoorbaar. Kenners vergelijken het geluid wel eens met een oud-Vlaamse cantus waarbij niemand de tekst nog kent, maar iedereen enthousiast blijft meezingen. Ook zijn uiterlijk mag gezien worden. De boskikker beschikt over een perfect grasgroene huid, waardoor hij haast onzichtbaar wordt tussen de planten rond het spaarbekken. Voeg daar nog een gezonde dosis verlegenheid aan toe en je begrijpt meteen waarom amateurfotografen vaak uren op de loer liggen om uiteindelijk thuis te komen met twintig foto's van riet, drie van een eend en nul van de kikker. Overdag leidt de Zottegemse boskik...

Een nieuw standbeeld in Balegem De Balegemnaren wachten nog steeds op de vraag ;  "wat vinden jullie hiervan" Blijkbaar is een standbeeld plaatsen eenvoudiger dan een inwoner raadplegen. Een bronzen figuur krijgt zonder morren een prominente plaats op het  “rondpunt” van deelgemeente Balegem, terwijl de inwoners zich afvragen waar hún plaats in het verhaal gebleven is. Volgens de regels beslist het College van Burgemeester en Schepenen over de inrichting van het openbaar domein. Voor grotere symbolische kunstwerken kan ook de gemeenteraad betrokken worden en worden vaak adviezen ingewonnen bij cultuur-, erfgoed- of stedenbouwkundige diensten. Allemaal netjes volgens het boekje. Alleen... in dat boekje lijken de inwoners ergens tussen twee pagina's verdwenen te zijn. Nochtans is een openbaar plein van iedereen. Een standbeeld staat er niet in de tuin van één schepen, maar midden in de leefomgeving van alle inwoners. Dan is het toch niet onredelijk om vooraf eens te vragen:...

Een dorp waar zelfs de windmolen geduld heeft WELKOM IN MIJN GEMEENTE  Sommige gemeenten hebben een duidelijk profiel. Ze zijn een bruisende stad, een toeristische trekpleister of een economische motor. En dan heb je onze gemeente. Een landelijke parel met zo'n veertienduizend inwoners, verspreid over zes deelgemeenten, waar koeien soms talrijker zijn dan mensen (zo lijkt het soms)  en waar de tijd nét iets trager lijkt te lopen. Behalve tijdens verkiezingen. Dan blijkt plots dat haast hier toch bestaat. Wie denkt dat iedereen in zo'n landelijke gemeente hetzelfde denkt, heeft duidelijk nog nooit met onze inwoners gesproken. De ene deelgemeente kijkt verlangend richting Gent, waar winkels, cultuur en verkeer hand in hand gaan. De andere voelt zich veel meer thuis bij Zottegem, voor school, ziekenhuis, een terrasje of een namiddag winkelen. Geografisch liggen we misschien ideaal, maar qua identiteit lijken we soms op een gezin dat op vakantie vertrekt zonder eerst af te spreken...

BALEGEM KRIJGT EEN PILOOT... MAAR WAAR BLIJVEN DE BALEGEMSE VROEDVROUWEN? Op 4 september 2026 krijgt Balegem een nieuw monument. En terecht. Flying Officer Maurice Renard verdient alle eer. Hij kwam tijdens de oorlog in Balegem terecht en overleefde dankzij de moed en gastvrijheid van onze dorpsgenoten. Een prachtig stukje geschiedenis dat niet vergeten mag worden. Maar terwijl we een piloot op een sokkel zetten, bekroop me toch een eigenaardige gedachte. Hoeveel Balegemnaren danken hun leven eigenlijk aan een oorlogsvlieger? En hoeveel aan een vroedvrouw? Ik vermoed dat de tweede categorie nét iets groter is. Generaties lang trokken Justina "Stiene" Coppens en later Irène Van Grembergen door Balegem en Scheldewindeke. Niet in een glimmende jeep. Niet met zwaailichten. Niet met Google Maps die zei: "U bent op uw bestemming." Nee. Met een fiets. Een petroleumlamp. En een ijzersterke conditie. Ze trotseerden regen, sneeuw, modder, kasseien en kerkwegels waarvan zelfs ...