GERARD IS GELAND IN GIJZENZELE
Gerard is geland in Gijzenzele.
En hij is niet van plan snel weer te vertrekken.
JAWADDE GERARD
In Gijzenzele is een nieuwe reus opgedoken.
Geen gewone reus deze keer, maar een uit de kluiten gewassen kerkuil. Hij luistert naar de naam Gerard en heeft meteen een belangrijke opdracht meegekregen: de inwoners met elkaar verbinden.
Met zijn indrukwekkende vleugels moet dat alvast lukken. En met zijn grote ogen heeft Gerard bovendien een uitstekend overzicht over het reilen en zeilen in het dorp. Dat kan tijdens de kermis nog van pas komen.
Gerard maakte onlangs al zijn eerste publieke optreden, samen met de andere Oosterzeelse reuzen op de kermis van Gijzenzele. Zijn officiële doop volgde volgens de plaatselijke tradities: eerst werd hij gezegend en daarna kregen zijn voeten een verkwikkend badje van streekbier. Een mens zou voor minder reus willen worden.
De nieuwe Gerard is er gekomen naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van het Gijzels Genootschap van de Kerkuil. De reus werd zoveel mogelijk door inwoners van Gijzenzele gebouwd, met hulp van ervaren reuzenbouwers uit de buurgemeenten, familie en vrienden. Kortom: Gerard is een echte dorpsreus. Hij is door velen gemaakt en mag nu door velen gedragen worden.
Ook zijn naam is niet toevallig gekozen. Gerard verwijst naar Gerard Van Durme, de geliefde dorpsfiguur die in 1998 overleed. Hij zette zich jarenlang in voor anderen, hielp verschillende verenigingen en was onder meer actief voor de vakbond en als verkoper van lotjes.
Dat laatste past eigenlijk wonderwel bij een uil. Gerard Van Durme had een scherpe blik voor de verenigingen, terwijl zijn reuzennaamgenoot voortaan met zijn al even scherpe uilenogen over Gijzenzele waakt.
En daar zit nog een mooi stukje geschiedenis achter. Eeuwen geleden zou de Sint-Bavokerk geteisterd zijn door een ware kerkuilenplaag (?). Tijdens de kermis werden de inwoners toen aangespoord om de vogels te verjagen. Wie erin slaagde een uil neer te schieten, kreeg daarvoor een drinkpenning (niet erg positief...)
De tijden zijn duidelijk veranderd.
Vroeger kreeg je een drinkpenning om een uil uit het dorp te krijgen. Vandaag krijgt de uil zelf streekbier aan zijn voeten en wordt hij onder applaus het dorp binnengedragen.
Gerard kan dus gerust spreken van een geslaagde carrièrewending.
Als peter zal ere-burgemeester Johan Van Durme hem begeleiden tijdens optochten en ervoor zorgen dat het verhaal van Gerard en het erfgoed van Gijzenzele ook buiten het dorp bekend raakt.
Het petekind van de oorspronkelijke Gerard leerde tijdens de plechtigheid alvast het nieuwe reuzenlied aan. Gerard heeft daarmee alles wat een echte dorpsfiguur nodig heeft: een naam met geschiedenis, een meter, een peter, een lied, een vaste plaats op de kermis en — niet onbelangrijk — een eerste voetbad met bier.
Nu alleen nog leren vliegen.
