WIJ HEBBEN EEN BIJZONDERE BUUR IN HET VELZEEKSE WACHTBEKKEN...
De Zottegemse boskikker:
een verborgen parel van Velzeke
De Zottegemse boskikker is een vaste bewoner van het waterbekken bij onze buren in Velzeke en zonder twijfel één van de meest mysterieuze inwoners van de streek. Deze elegante amfibie is gemakkelijk te herkennen aan zijn opgewekte gekwaak, dat dag en nacht door de omgeving galmt. Bij windstil weer is zijn gezang zelfs tot op een kilometer afstand hoorbaar. Kenners vergelijken het geluid wel eens met een oud-Vlaamse cantus waarbij niemand de tekst nog kent, maar iedereen enthousiast blijft meezingen.
Ook zijn uiterlijk mag gezien worden. De boskikker beschikt over een perfect grasgroene huid, waardoor hij haast onzichtbaar wordt tussen de planten rond het spaarbekken. Voeg daar nog een gezonde dosis verlegenheid aan toe en je begrijpt meteen waarom amateurfotografen vaak uren op de loer liggen om uiteindelijk thuis te komen met twintig foto's van riet, drie van een eend en nul van de kikker.
Overdag leidt de Zottegemse boskikker een ontspannen bestaan. Hij dobbert wat rond in ondiep water of ligt lui te genieten van de zon. Sommige waarnemers vermoeden zelfs dat hij een kleine cocktail van vijverwater en algen naast zich heeft staan, al ontbreekt daarvoor voorlopig wetenschappelijk bewijs.
Zodra de avond valt, verandert de rustige zonneklopper echter in een ware avonturier. Dan springt hij energiek door het landschap, inspecteert zijn territorium, valt willekeurige muggen lastig en beklimt zonder aarzelen bomen. Waarom een kikker precies bomen beklimt, blijft een van de grote onbeantwoorde vragen van de moderne wetenschap.
Op culinair vlak is de soort weinig kieskeurig. Het menu bestaat uit insecten, slakken, vliegen en af en toe een klein visje. Het liefst eet hij alles rauw, zorgvuldig opgerold in een stukje waterplant. Zelfs topchefs uit de regio hebben die presentatie nog niet weten te evenaren.
Een straf slaagpercentage ...
Maanden voor de paringsperiode ontpopt de boskikker zich tot kunstenaar en interieurarchitect. Hij verzamelt kleurrijke en glimmende voorwerpen waarmee hij een opvallend nest bouwt. Denk aan een kruising tussen een vogelnest, een kunstinstallatie en de verloren voorwerpen van een zomerkermis. Vervolgens zet hij zijn grootste troef in: zijn zangstem. Met een repertoire dat varieert van romantisch gekwaak tot experimentele moerasjazz probeert hij een partner te verleiden. En met succes, want de Zottegemse boskikker haalt een indrukwekkend slaagpercentage van maar liefst 96 procent. Daarmee laat hij niet alleen andere gewervelde dieren achter zich, maar vermoedelijk ook een groot deel van de menselijke bevolking.
Natuurlijke vijanden heeft de boskikker nauwelijks. Hij leeft in harmonie met zijn medebewoners van het bos en weet conflicten meestal op te lossen met een vriendelijke blik of een extra serenade.
Mocht je hem ooit tegenkomen, beschouw jezelf dan als een gelukzak. Zelf heb ik uren gezocht zonder ook maar één exemplaar te spotten. Een foto ontbreekt dan ook volledig in mijn archief. Sommigen beweren daarom dat de soort niet bestaat, maar die mensen hebben waarschijnlijk gewoon niet goed gekeken.
En mocht je de legendarische Zottegemse boskikker toch ontmoeten, geef hem dan gerust een nat aaitje. Dat waardeert hij meer dan een like op sociale media.
Klik bovenaan op het pijltje links om naar de HOMEPAGE te gaan
